post

ساب زدن اپوکسی

ساب زدن اپوکسی : انسان بسیاری از مهارت های زندگی خود را از طبیعت آموخته و شاید یادگیری بخشی از افعال خود را حتی مرهون سایر جانوران باشد . در همین رابطه ، انسان ها در اولین برخوردهایی که با صمغ درختان داشتند ، پس از اینکه ماده ای اینچنین چسبناک یافتند ، فهمیدند که ویژگی هایی در این ماده وجود داشته که مشابهی ندارد و از سویی دیگر محصولات و پدیده های متعددی وجود دارد که می توان با تکیه بر خصلت این ماده آن ها را تقویت کرد .

اجداد ما با استفاده از صمغ مذکور که نمونه های سخت و کهربایی آن را نیز دیده بودند ، دست به پر کردن فواصل بین قطعات سقف خانه هایشان و به نوعی ایزوگام کردن آن ها ، پوشاندن درز قایق و کلک ها برای عدم اجازه ورود آب به داخل آن یا آب بندی ظروف و وسایلشان زدند . این رویه که در طول تاریخ هیچگاه متوقف نشده است ، با گذشت زمان پیشرفته تر شده و جای خود را به قیر و سایر مشتقات نفتی داد . اگرچه این محصول قابلیت قابل توجهی در جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت را داشت ، اما آنچنان زیبا نبود که بتوان از آن به عنوان یک پوشش عیان و ظاهری در فضاهای داخلی ابنیه مختلف استفاده کرد . این در حالی بود که مشاهده جریان مواد مذاب که پس از پخش و سرد شدن روی یک سطح به یک بستر یک دست و بی شکاف تبدیل می شد ، انسان را به این فکر انداخت که می تواند پوششی اینچنینی به وجود آورد .

این خواسته که برای اولین بار با ماده کشف شده توسط پل شلاک (Paul Schlack) آلمانی همخوانی داشت ، راه را برای محققین و دانشمندان بعدی هموار ساخت تا کفپوشی را به وجود آورند که پس از تزریق به سطح ، همه آن را در بر گرفته ، به صورت یکنواخت بالا آمده و خشک شود . در این فعل و انفعالات ، این سیلوان گرینلی (Sylvan Greenlee) بود که در دهه پنجاه میلادی محصول امروزی را خلق کرد ؛ پدیده ای که امتیاز اولیه آن متعلق به  Devoe-Reynolds بوده و پس از چندی به shell و نهایتاً Hexion منتقل شد .

با صرف نظر از گستردگی کاربرد این ماده ، اپوکسی فقط در زمینه کفپوش ها دارای زیر مجموعه هایی همچون کفپوش ضد اسید ( مناسب سطوحی در ارتباط با مواد شیمیایی ، فاضلاب‌های صنعتی ، گازوئیل ، بنزین ، روغن و … ) ، کفپوش آنتی استاتیک ( معروف به روکش ضد جرقه )  ، آنتی باکتریال ( مقاوم در برابر خواص قلیایی سطوح بتنی ) ، آنتی داست ( دارای خاصیت Self-Leveling یا خود هم ترازی که پس از خشک شدن شیشه ای و بی رنگ باقی می ماند ) ، فلکسیبل ( یا منعطف ) ، معمولی ، پلی یورتان ( کفپوش‌ ورزشی ، تارتان و … ) و پلی یورتا ( کفپوش‌ صنعتی ) می باشد که این گستردگی معنای گسترده و مهمی به ساب زدن اپوکسی بخشیده است .

اپوکسی که معمولاً روی بتن می نشیند ، مقاومت آن در برابر فرسایش ، تخریب و خورندگی مواد شیمیایی را افزایش می دهد . عدم جذب و نگه داشتن آب در خود ، وزن کم ، عدم تولید گرد و غبار ، تنوع رنگی نامحدود ، یکپارچگی و عدم نصب ورقه ای ، تحمل فشار بالا با وجود ضخامت کم که از فاصله کف تا سقف نمی کاهد ، عمر مفید بالای دو دهه و سهولت در شستشو از جمله مهمترین ویژگی های این ماده می باشد که سبب شده است تا روز به روز به تعداد سطوح مجهز شده به آن افزوده شده و از زمین های بازی و ورزش گرفته تا پارکینگ ها ، آزمایشگاه ها ، محیط های کارگاهی و صنعتی ، بیمارستان ها ، و سایر سازه های پر تردد به آن مجهز شوند .

زمانی که به تعداد کاربران یک محصول افزوده می شود ، خدمات نگهداری ، تعمیرات یا پس از فروش آن نیز بیشتر می شوند ؛ پس بی دلیل نیست که در میان عموم خدمات سنگسابی، ساب زدن اپوکسی در حال رشد و گسترش می باشد . این ماده پس از خشک شدن زجاجی اما سفت و سخت می شود ، در نتیجه مانعی برای ساب زدن اپوکسی وجود ندارد . اگرچه محصول مورد نظر نسبت به سایر کفپوش های قابلیت شستشوی بیشتری داشته و به هیچ عنوان ما را نگران نفوذ آب به تار و پود خود نمی کند ، اما در مواردی که دیگر شست و شوی سطح کارساز نبوده و آلودگی ها ، خراش ها ، ناخنک های احتمالی و حفره هایی که انسان روی آن به وجود آورده است دیگر بهبود نمی یابند ، ساب زدن اپوکسی وارد عمل شده و با کاهش ضخامت سطح ، آن را بسان روز اولش می کند .